Gdy dealerzy ratowali fabrykę gotówką

W lokalnym fragmencie opisującym powojenny rozdział Volkswagena pojawia się świetna, mało „katalogowa” ciekawostka: po reformie walutowej, gdy Reichsmarkę zastąpiono Deutsche Marką, finanse Volkswagena zostały praktycznie wyzerowane. Wcześniejsze rozliczenia opierały się na starej walucie, a nagle firma musiała funkcjonować w nowym systemie, mając problem z gotówką potrzebną do bieżącej pracy.

Nordhoff zareagował bardzo konkretnie. Skontaktował się z niemieckimi dealerami Volkswagena i poprosił ich, aby przywieźli do fabryki tyle nowych marek, ile zdołają zebrać. Logika była prosta i brutalna: bez pieniędzy nie było samochodów, bez samochodów nie było sprzedaży, a bez sprzedaży nie było pieniędzy. Dziś, patrząc na klasycznego Garbusa jako ikonę niezawodności i masowej motoryzacji, łatwo zapomnieć, że jego powojenny sukces nie był automatyczny. Za każdym autem, które później trafiało do klientów, stała nie tylko technika z chłodzonym powietrzem silnikiem, lecz także szybkie decyzje organizacyjne i sieć dealerów, która w krytycznym momencie pomogła utrzymać produkcję przy życiu.