Składana osłona bagażu za tylną kanapą Garbusa

W Garbusach od rocznika 1972 stosowano praktyczny element tylnej przestrzeni bagażowej, który dziś bywa mylony z przypadkowym kawałkiem tapicerowanej płyty. Była to ruchoma osłona umieszczona za oparciem tylnej kanapy. Jej działanie pokazano między innymi w instrukcji obsługi modelu z 1973 roku, zachowanej w archiwum TheSamba.com.

Osłonę można było pozostawić w podniesionej pozycji, aby zasłonić pakunki znajdujące się za siedzeniem. Po jej opuszczeniu przestrzeń pozwalała natomiast przewozić wyższe przedmioty. Rozwiązanie nie wymagało skomplikowanego mechanizmu, a mimo to zwiększało funkcjonalność niewielkiego wnętrza i chroniło zawartość przed wzrokiem osób zaglądających przez tylną szybę.

Podczas renowacji późnego Garbusa warto więc dokładnie sprawdzić luźne płyty, paski i fragmenty wykładziny znalezione przy tylnej kanapie. Element wyglądający na późniejszą doróbkę może być częścią fabrycznego wyposażenia przestrzeni bagażowej. Zachowanie właściwego układu ma znaczenie nie tylko dla zgodności z oryginałem. Przywraca również funkcję zaplanowaną przez konstruktorów: możliwość szybkiego wyboru między zasłonięciem bagażu a uzyskaniem dodatkowej przestrzeni na większy przedmiot. To dobry przykład, że w klasycznym Volkswagenie nawet niepozorna część tapicerki mogła mieć konkretne, przemyślane zadanie.