Jeden punkt podnośnika obsługiwał dwa koła Garbusa

W klasycznym Volkswagenie Garbusie nie przewidziano osobnego miejsca podparcia podnośnika przy każdym kole. Instrukcja obsługi modelu z 1974 roku wskazuje po jednym fabrycznym gnieździe z każdej strony nadwozia. Po osadzeniu w nim oryginalnego podnośnika unoszony był cały bok auta, dzięki czemu z tego samego punktu można było uzyskać dostęp zarówno do przedniego, jak i tylnego koła.

To drobny szczegół, który dobrze pokazuje charakterystyczną konstrukcję Garbusa. Podnośnik współpracował ze specjalnym gniazdem w progu, zamiast opierać się bezpośrednio pod podwoziem. Dla właściciela oznaczało to prostą procedurę zmiany koła, ale stan zachowania gniazda miał kluczowe znaczenie dla prawidłowego użycia fabrycznego wyposażenia.

Ta sama instrukcja przypomina również o innych nietypowych rozwiązaniach eksploatacyjnych. Koło zapasowe dostarczało ciśnienia do spryskiwacza szyby i powinno być utrzymywane pod ciśnieniem 42 psi, czyli 3 kg/cm². Zbiornik płynu hamulcowego znajdował się pod przednią pokrywą, a akumulator pod tylną kanapą. Kilka prostych rozwiązań tworzyło spójny, łatwy do obsługi samochód.