Chłodzony powietrzem boxer był prosty, ale wymagał porządku

Chłodzony powietrzem silnik typu boxer to serce wielu klasycznych Volkswagenów: Garbusa, Transportera, Karmann Ghii i części modeli Typ 3. Jego opinia prostej i trwałej konstrukcji nie wzięła się znikąd. Brak klasycznego układu chłodzenia cieczą oznacza mniej przewodów, brak chłodnicy i mniej elementów podatnych na wycieki. Nie znaczy to jednak, że taki silnik można traktować dowolnie.

Najważniejsze jest kompletne i szczelne chłodzenie powietrzem. Blachy kierujące przepływ, uszczelki komory silnika, sprawny wentylator, termostat i klapki mają konkretne zadanie: prowadzić powietrze tam, gdzie jest potrzebne. Brak drobnego elementu potrafi podnieść temperaturę pracy i skrócić życie głowic lub cylindrów. Dlatego przy renowacji starego VW nie warto oceniać silnika tylko po tym, czy odpala. Równie ważne jest to, czy układ chłodzenia jest kompletny i zgodny z rocznikiem.

To praktyczna lekcja dla każdego właściciela: w starym VW drobna brakująca blacha może być ważniejsza niż efektownie wypolerowana pokrywa silnika.