Garbus Cabriolet 1966: więcej szkła, mniej starego wrażenia

Volkswagen Garbus Cabriolet przez lata uchodził za jedną z najbardziej pożądanych odmian Type 1. Wyróżniał się nie tylko składanym dachem, ale też sposobem wykonania: nadwozia kabrioletów powstawały u Karmanna, a źródło podkreśla ich dobrą jakość wykończenia. To ważne, bo w aucie bez stałego dachu precyzja spasowania i solidność konstrukcji były odczuwalne znacznie mocniej niż w zwykłej limuzynie.

Ciekawy detal pojawił się przy opisie modelu 1966 1300 Cabriolet. W ramach odświeżenia szyba przednia stała się wyższa o 28 mm. Z pozoru to niewielka liczba, ale w Garbusie oznaczała wyraźnie nowocześniejszy wygląd kabiny i lepsze wrażenie przestrzeni. Zmieniono też otwierane trójkątne szybki w drzwiach: ich słupki pochylono pod lekkim kątem, aby linia boczna wyglądała mniej archaicznie.

To pokazuje, jak Volkswagen modernizował Garbusa bez zrywania z rozpoznawalną sylwetką. Nie była to rewolucja, lecz seria małych korekt: większe przeszklenie, świeższy detal drzwi i bardziej współczesny odbiór auta. Dla właścicieli klasyków takie niuanse są dziś bardzo istotne, bo pomagają odróżnić roczniki i dobrać właściwe elementy nadwozia, uszczelki czy detale szyb.