Garbus, którego właściciele sami reklamowali

Archiwalny artykuł „Popular Mechanics” pokazuje, że Garbus był fenomenem obyczajowym, zanim stał się ikoną popkultury. Redakcja zebrała opinie setek właścicieli Volkswagena. Żaden z uczestników ankiety nie ocenił samochodu jako „słaby”, a 95,8 procent uznało go za „doskonały”. Autorzy zauważyli również, że zaskakująco wielu użytkowników było inżynierami lub technikami.

Szczególnie wymowna była odpowiedź inżyniera z Teksasu. Podkreślał on, że Volkswagen został zaprojektowany do konkretnego zadania: miał zapewniać rozsądny transport czterem osobom, a nie rywalizować z samochodami sportowymi czy przewozić siedmiu pasażerów. Wspominał także, że zdarzało mu się spędzać za kierownicą dziesięć lub dwanaście godzin, po czym wysiadał w lepszej kondycji niż po podróży dużym amerykańskim autem.

Najciekawsze było jednak jego podsumowanie. Choć mógł pozwolić sobie na większy samochód, wolał kupić kolejnego Volkswagena — zamiast jednego dużego auta wybrałby dwa Garbusy. Ta wypowiedź dobrze pokazuje, że właściciele cenili model nie za udawanie czegoś, czym nie był, lecz za prostotę, przemyślaną konstrukcję i przyjemność prowadzenia. W połowie lat pięćdziesiątych kierowcy już nie tylko używali Garbusa. Oni zaczynali traktować go jak samochód z własnym charakterem.