Type 2: pudełko, które było rozwiązaniem technicznym

W przypadku wczesnego Volkswagena Type 2 „pudełkowata” sylwetka bywa dziś traktowana jako urok stylistyczny. W źródłach technicznych sens tego nadwozia opisano jednak znacznie prościej: był to samochód dla drobnych przedsiębiorców, którzy potrzebowali dostawczaka o niezawodności znanej z osobowego Volkswagena, ale zdolnego do przewożenia ładunku.

To tłumaczy, dlaczego Type 2 nie był tylko „większym Garbusem”. Kluczowe były zwarte wymiary oraz wzmocnione, użytkowe zawieszenie. Nadwozie o prostych bokach pozwalało lepiej wykorzystać dostępną przestrzeń, a konstrukcja miała odpowiadać na codzienną pracę: paczki, narzędzia, towar, krótkie postoje i częste kursy. Właśnie ta kombinacja prostoty, przestrzeni i odporności sprawiła, że nowy Volkswagen okazał się bardzo konkurencyjny wobec ówczesnych rywali.

Ciekawy jest też punkt wyjścia projektu: w literaturze wspomina się szkic Pona przedstawiający pudełkowate nadwozie. Z dzisiejszej perspektywy widać, że nie chodziło o modę, lecz o maksymalnie logiczne opakowanie techniki. Dlatego w klasycznym Transporterze tak wiele części i rozwiązań trzeba oceniać nie przez pryzmat elegancji, ale trwałości i użyteczności.