Deska Garbusa: prosta, stalowa i od razu rozpoznawalna

Jedną z mniej oczywistych ciekawostek w klasycznym Volkswagenie Type 1 jest deska rozdzielcza. Lokalna literatura Garbusy.pl zwraca uwagę, że po jej budowie dobrze widać założenie całego auta: Garbus miał być pojazdem projektowanym rozsądnie kosztowo, bez zbędnych ozdobników. Nie oznaczało to jednak braku stylu. Wręcz przeciwnie — malowana stal, proste przetłoczenia i skromna liczba wskaźników stały się częścią uroku modelu.

Za punkt odniesienia podawany jest VW38, którego układ deski wyznaczył kierunek dla Garbusa na następne 14 lat. Zamiast rozbudowanego kokpitu kierowca dostawał tylko to, co potrzebne: czytelny prędkościomierz i podstawowe elementy obsługi. W późniejszych odmianach zmieniały się detale, ale ogólna filozofia pozostała ta sama — funkcja przed dekoracją.

To dlatego odrestaurowane Garbusy tak dobrze bronią się z oryginalnym wnętrzem. Wypolerowany lakier na stalowej desce, właściwe przełączniki, kratki i zaślepki potrafią zrobić większe wrażenie niż bogate wyposażenie w innych autach. Dla właścicieli klasyków to też ważna wskazówka: przy renowacji Type 1 warto dbać nie tylko o blachę z zewnątrz, ale również o pozornie zwykłe elementy kokpitu, bo właśnie one budują autentyczny klimat Garbusa.