Rezerwa paliwa uruchamiana nogą w Garbusie

Fabryczna instrukcja Volkswagena dla Garbusa modelu 1961 przedstawia rozwiązanie, które dziś może zaskakiwać: ręcznie sterowany kranik paliwa z pozycją rezerwy. Zbiornik mieścił 40 litrów, a podczas normalnej jazdy dźwignia kranika powinna znajdować się w pozycji oznaczonej numerem 1.

Gdy silnik zaczynał przerywać z powodu niskiego poziomu paliwa, kierowca przesuwał stopą dźwignię do pozycji 2. Otwierało to dostęp do rezerwy wynoszącej 5 litrów. Według instrukcji taka ilość miała wystarczyć na około 60 kilometrów jazdy. Nie był to więc dodatkowy zbiornik, lecz mechaniczny sposób wykorzystania paliwa pozostającego na dnie głównego zbiornika.

System wymagał jednak pamięci. Po tankowaniu należało koniecznie przywrócić pozycję 1. Jeśli kierowca pozostawił kranik na rezerwie, przy kolejnym spadku poziomu paliwa nie miał już żadnego zapasu do uruchomienia. Instrukcja wskazuje również pozycję 3, znajdującą się pomiędzy ustawieniem normalnym i rezerwowym. Służyła ona do całkowitego odcięcia dopływu paliwa.

To prosty przykład charakterystycznej dla klasycznych Volkswagenów mechaniki: bez czujnika, przewodów elektrycznych i kontrolki, za to z bezpośrednią obsługą oraz jasną informacją przekazywaną przez zachowanie silnika.